اسکیت روی یخ به اسکیت بازی، هاکی روی یخ و اسکیت سرعت تقسیم می شود. بنابراین اسکیت های مختلف باید بسته به رشته ورزشی به تیغه های مختلف مجهز شوند. برای انتخاب یک جفت اسکیت مناسب، ابتدا باید نوع اسکیت مورد نظر خود را مشخص کنید. ورزش های مختلف از تیغه ها و اسکیت های متفاوتی استفاده می کنند، بنابراین باید ویژگی های هر ورزش و تیغه ها و اسکیت های مختلف آن را بدانید:
اسکیت های نمایشی
1. اسکیت بازی: اینها تیغه های اسکیت هستند. آنها دارای دندان های بیرون زده در نوک هستند و مانند راه رفتن می لغزند. اسکیت بازی شامل حرکات دشوار است و به ثبات بالایی نیاز دارد، بنابراین اسکیت ها دارای کمری سفت و بلند برای محافظت از مفصل مچ پا هستند. تیغه ها عریض با شیارهایی در وسط هستند و دارای انحنای بزرگی برای تسهیل چرخش های شعاع کوچک، چرخش ها و حرکت پا هستند. تیغه ها همچنین دارای دندانه هایی در نوک برای برخاستن، فرود و ترمز در هنگام چرخش هستند. افراد مبتدی معمولاً اسکیت های اسکیت را انتخاب می کنند.
2. تیغه هاکی: تیغه های هاکی روی یخ با تیغه های صاف هستند. هاکی روی یخ یک ورزش بسیار رقابتی است که به اقدامات حفاظتی عالی نیاز دارد. بنابراین، اسکیت های هاکی روی یخ دارای جعبه پنجه سفت، قسمت میانی پا بلند و رویه ضخیم هستند. تیغه ها کوتاه با قوس بزرگ هستند تا به اسکیت بازان اجازه حرکت انعطاف پذیر و تغییر جهت روی یخ را بدهد.
3. اسکیت های سرعت: تیغه های اسکیت سرعت بلندتر از تیغه های معمولی (تیغه هاکی، اسکیت های شکل) هستند. ویژگی اصلی اسکیت سرعت سرعت بالا است، بنابراین تیغه های اسکیت سرعت بلند، باریک و نسبتاً مسطح هستند که منجر به فشار-منطقه بزرگ و اصطکاک کم می شود. پایین بودن قسمت میانی پا به پایین آمدن مرکز ثقل اسکیت باز و کاهش مقاومت هوا کمک می کند.
تیغه های اسکیت سرعت مدرن بیشتر به تیغه های اسکیت سرعت مسیر کوتاه و تیغه های اسکیت سرعت مسیر طولانی تقسیم می شوند. تیغه های اسکیت سرعت مسیر کوتاه کمی کوتاهتر و قوس بزرگتری نسبت به تیغه های اسکیت سرعت مسیر طولانی دارند، با یک پایه تیغه بلندتر (اتصال سفت بین تیغه و کفی اسکیت) تا شعاع گردش کوچک و منحنی های متعدد اسکیت سرعت مسیر کوتاه را در خود جای دهد.
اسکیت های اسکیت که به نام اسکیت غلتکی نیز شناخته می شوند، تجهیزاتی هستند که در اسکیت غلتکی استفاده می شوند.
اسکیت های غلتکی بر اساس موقعیت چرخ ها به اسکیت های خطی و اسکیت های چهارگانه طبقه بندی می شوند.
اسکیت های خطی از چرم، پلاستیک و غیره ساخته شده اند. ارتفاع چکمه به بالای مچ پا می رسد، رویه آن سخت، پاشنه کمی بلند و زیره محکمی دارد.
این قاب از فلز یا پلاستیک مهندسی سخت ساخته شده است، با محور چرخ های جلو و عقب کمی بالاتر از محور چرخ وسط، ایجاد یک انحنای جزئی در امتداد لبه پایینی چرخ ها برای تسهیل چرخش و سر خوردن. می توان ترمز را روی چرخ عقب نصب کرد و فاصله آن را از زمین تنظیم کرد. قاب با لنت های لاستیکی به زیره وصل شده و با پیچ و مهره محکم می شود.
اسکیت های چهارگانه دارای چهار چرخ هستند که در چهار گوشه اسکیت چیده شده اند. دو چرخ جلو یک محور مشترک دارند که روی یک براکت انعطافپذیر نصب شده است و به محور چرخ جلو اجازه میدهد در یک زاویه خاص برای چرخش راحتتر منحرف شود.
