اسکیت های درون خطی بر اساس ویژگی های ورزشی و عملکردی قابل اجرا به انواع مختلف تخصصی تبدیل شده اند. اسکیت های درون خطی تجهیزات اولیه یا انحصاری برای ورزش هایی مانند اسکیت بازی و اسکیت جام می باشند.
اسکیت های تفریحی رایج ترین نوع موجود در پیست های یخ خانگی هستند. آنها از نظر ظاهری شبیه اسکیت های شکل هستند، اما بر خلاف اسکیت های شکل، ترمزهای آنها قابل تنظیم نیست و چرخ ها معمولاً از نایلون زرد ساخته شده اند.
اسکیتهای سرعت استاندارد بینالمللی دارای چرخهای بسیار بزرگتر از اسکیتهای خطی معمولی، طراحی کم-برش هستند و مجاز به ترمز نیستند. آنها اساساً کفش های دویدن مسافت طولانی- هستند.
اسکیتهای سرعت استاندارد آمریکایی با اسکیتهای سرعت استاندارد بینالمللی تفاوت دارند زیرا به دلیل نیاز به انفجار ناگهانی قدرت در شروع خمیده، مانند تفاوت بین یک بند T- و یک کفش دویدن معمولی، ترمز دارند.
اسکیت های شکل به طور خاص برای اسکیت طراحی شده اند. آنها کفش های تعیین شده / تجهیزات انحصاری برای اسکیت بازی هستند. هر چرخ سختی متفاوتی دارد و مجهز به آونگ هستند. آنها گونه ای از تیغه های اسکیت هستند.
اسکیت های مسدود کننده به طور خاص برای مسدود کردن مسابقات طراحی شده اند، دارای ترمزهای بزرگ تر، چرخ های پهن تر و چرخ هایی با علامت گذاری خطوط برای به حداکثر رساندن قدرت انفجاری.
اسکیت های دیسکو اسکیت های اسکیت JB هستند که بر اساس الگوهای خاصی طراحی شده اند. آنها کوچکترین قطر چرخ را در بین هر نوع اسکیت دارند و مجهز به ترمزهای کوچک یا بدون ترمز هستند.
اسکیت های جام دارای ترمزهای کروی هستند که امکان انجام حرکات رقص سریع و کنترل چرخ را فراهم می کند.
اسکیتهای اکستریم دارای چرخهای کوچکتر، کامیونهای بلندتر، قاب چرخهای شیاردار برای محکم کردن لولهها و ترمزهای کوچکتر هستند که آنها را برای مسیرهای U شکل{0}} مناسب میکند.
اسکیت های FSK نشان دهنده سبک خیابانی اسکیت آزاد است، شبیه به اسکیت های شدید اما با ترمزهای اضافه شده و کامیون های باریک تر.
اسکیت های هالیوود دارای ترمزها و چرخ های نرم طراحی شده ای هستند که کشش قابل توجهی را ارائه می دهند و بر قدرت ترمز تاکید می کنند.
اسکیت های دروازه بان، اسکیت های غلتکی هستند که به طور خاص برای دروازه بان ها طراحی شده اند. آنها دارای چرخهای کوچکتر، لاستیک کاهشدهنده سرعت-بزرگ، و در عین حال که چابکی کمتری دارند، چسبندگی فوقالعاده بالایی دارند.
اسکیت های غلتکی سراشیبی دارای طولانی ترین کامیون ها و عریض ترین چرخ ها در میان انواع اسکیت های خطی هستند. اسکیت بازان بین المللی به دلیل سازگاری بالایی که با قطعات اسکیت بورد سراشیبی دارند، اغلب اسکیت های خود را با استفاده از اجزای اسکیت بورد تغییر می دهند.
اسکیت های نمایشی اسکیت هایی هستند که به طور خاص برای اسکیت طراحی شده اند. آنها برای اسکیت بازی بدون جیگ طراحی شده اند و برای مسابقات کنترل اسکیت بازی استفاده می شوند.
در حالی که اسکیت روی زمین یک رشته اسکیت درون خطی شناخته شده بین المللی نیست، برخی از اسکیت بازان مشتاق در اروپا و آمریکا هنوز در تلاش هستند تا از اسکیت های درون خطی برای فعالیت های مختلف استفاده کنند. شایان ذکر است که هیچ اسکیت اسکیت بازی به صورت رسمی رسمی وجود ندارد. بیشتر آنها سفارشی-توسط اسکیت بازها با استفاده از اسکیت های پایین-چابک و مسیرهای چرخ کوتاه تر، بدون جست و خیز، اصلاح می شوند و به سطحی از چابکی دست می یابند که حتی می تواند از اسکیت های اسکیت داخلی نیز فراتر رود. با این حال، نقطه ضعف این است که به دلیل اضافه شدن جام اسکیت، اسکیت ها چندان بادوام نیستند و آنها را به مواد مصرفی اجتناب ناپذیر تبدیل می کند.
